STUFFI

Çocukların her gün kullanabileceği oyuncak saklama fikirleri

Basit bölgeler, resimli etiketler, parça kutuları, rotasyon ve kolay bir günlük toplama rutiniyle çocukların kendi başına toplayabileceği bir oyuncak düzeni kur.

Güncellendi

En iyi oyuncak saklama fikirleri bir odayı bir saatliğine kusursuz göstermez; bir çocuğun, bir yetişkinin açıklamasına gerek kalmadan oyuncağını bulmasını, oynamasını ve yerine koymasını sağlar. Her oyuncağın görünür bir yuvası olduğunda toplamak, büyük bir talimat olmaktan çıkıp tanıdık bir sıraya dönüşür. Düzeni çocuğunun gerçekte nasıl oynadığına ve nelere uzanabildiğine göre kur.

Oyunun odaya nasıl yayıldığını gözlemle

Kap satın almadan önce oyuncakların nerede oynanmaya başladığını, nerede toplandığını ve nerede bırakıldığını fark et. Bir yapı setinin yere yakın bir yere ihtiyacı olabilir, kitaplar ise bir okuma köşesinin yanına ait olabilir. Oyuncakları kullanılma biçimlerine göre gruplamak, renge veya o sırada elde olan kaba göre gruplamaktan çoğu zaman daha işe yarar.

Kırık oyuncakları, eksik parçalı olanları ve çocuğunun artık büyüdüğü oyuncakları ayrıca karar vermek üzere bir kenara ayır. Onları günlük saklama alanında karışık bırakma, çünkü her toparlamayı zorlaştırırlar. Yalnızca belirgin bir yuvaya dönebilecek oyuncakları tut.

Her oyun türüne bir bölge ver

Yapı oyunları, rol yapma, sanat malzemeleri, kitaplar, peluş oyuncaklar veya kutu oyunları gibi ayrı bir etkinlik için küçük bir bölge oluştur. Bölge bir raf bölümü, sepet, çekmece veya alçak bir dolap olabilir. Saklama mobilyasından çok sınır önemlidir. Çocuklar bir grubun nerede bitip diğerinin nerede başladığını görebilmelidir.

Günlük oyuncakları çocuğun boyuna göre yerleştir; yetişkin yardımı gerektiren oyuncakları, kırılabilir eşyaları ve rotasyon için bekleyenleri daha yüksek yerlere ayır. Kaplar taşınabilecek kadar hafif olsun. Bir kutu çok derin veya çok ağırsa çocuk bir şey bulmak için onu boşaltmak zorunda kalır ve düzen hızla dağılır.

İçindekilere uyan resimli etiketler kullan

Resimli etiketler, çocuk okumayı öğrenmeden önce de oyuncağın nereye döneceğini açıkça gösterir. Her kutuya, rafa veya çekmeceye basit bir fotoğraf ya da çizimle birlikte kısa bir sözcük ekle. Kategoriler kafa karıştırıyorsa o kaptaki oyuncakların gerçek bir fotoğrafını kullan. Bir etiket, “şeyler” gibi geniş bir fikri değil, amaçlanan yuvayı gösterdiğinde en iyi sonucu verir.

Çok sayıda minicik kategori oluşturma. Bir çocuk, neredeyse birbirinin aynı kutularla dolu bir duvardan çok, birkaç anlamlı seçeneği daha kolay yönetir. Bir kategori dolarsa onu ancak çocuk yeni ayrımı anlayabilecekse böl.

Oyunu gizlemeden parçaları bir arada tut

Küçük parçalı setlerin kendi kapaklı kabı, kesesi veya tepsisi olmalı. Ana parçaları ve talimatları bir arada tut ki set tek bir etkinlik olarak seçilip yerine konabilsin. Parçalar birkaç set arasında ortaksa, açıkça etiketlenmiş tek bir parça kutusu kullan ve her parçayı ayıklamak için oyunu bölmek yerine kutuyu sakin bir toplama sırasında gözden geçir.

Tamamlanmış bir setin veya ana parçalarının fotoğrafını çek ve kapağın içine koy. Bu, çocuklara ve onlara bakan diğer kişilere hızlı bir görsel başvuru sağlar. Daha büyük koleksiyonlar için bir ev envanteri listesi, özel setlerin nerede saklandığını not etmene yardım edebilir.

Ortadaki oyuncakları sırayla değiştir

Oyuncak rotasyonu, daha küçük bir seçkiyi çocuğun ulaşabileceği yerde tutup geri kalanını etiketli bir yerde saklamak demektir. Her oyuncağın belli bir takvime göre ortadan kalkması gerektiği anlamına gelmez. İlgi azaldığında, oyun alanı kalabalıklaştığında veya farklı bir etkinlik mevsime ya da rutine daha uygun olduğunda rotasyon yap.

Rotasyondaki oyuncakları kategoriye göre, basit etiketli kaplarda sakla. Bir grubu geri getirirken, oyun alanı yönetilebilir kalsın diye önce başka bir grubu kaldır. Depoda ne olduğuna dair küçük bir not, aynı oyuncağı yeniden almanı veya çok sevilen bir oyuncağı unutmanı önler.

Toplamayı oyunun bir parçası yap

Toplamaya kısa ve tekrarlanabilir bir sıra ver: bir etkinliği yerine koy, yere bak, sonra kabı yerine yerleştir. Çocuk bölgeleri öğrenene kadar birlikte başla. Belirsiz bir “odayı topla” isteği yerine kitaplarla mı yoksa yapı parçalarıyla mı başlamak istediğini sormak gibi somut bir seçenek sun.

Düzen kusursuz olmayan bir toplamaya da izin vermelidir. Genel yapı kutusuna atılmış birkaç blok, hiç yapılmayan ayrıntılı bir ayıklama işinden iyidir. Kaplar taştığında onları gözden geçir; hasarlı ambalajları ve artık anlamı kalmayan kategorileri çıkar.

Yaygın oyuncak saklama hataları

İçlerine ne gireceğine karar vermeden birbirine uyan kutular almak, göze hoş görünen bir dağınıklık yaratır. Bir başka yaygın hata, yalnızca bir yetişkinin çözebileceği etiketler kullanmaktır. Etiketi çocuğun diline ve oyuncağa bakışına yakın tut.

Çocuğun gerçekten öyle oynamıyorsa bütün oyuncaklar için tek bir dev kutu kullanma. Böyle bir kutu parçaları gizler, toplamayı bitmek bilmeyen bir işe çevirir ve eşyaların nereye gideceğine dair hiçbir ipucu vermez. Basit bölgeler ve görünür sınırlar, ayrıntılı sınıflandırmadan daha kolay sürdürülür.

İlgi alanları değiştikçe düzeni uyarla

Oyun değiştiğinde oyuncak düzeni de değişmelidir. Artık ayrıntılı sahneler kuran bir çocuğun daha büyük bir yapı bölgesine ihtiyacı olabilir; bir zamanlar çok sevilen bir kategori ise rotasyon deposuna geçebilir. Oyuncakları kaldırırken neyin zor geldiğini sor ve yanıtı uygulamada gözlemle. Sürekli kaçınılan bir kap fazla yüksekte, fazla dolu veya anlaşılmayan bir şekilde etiketlenmiş olabilir. Yeni rutinin tanıdık hale gelmesine fırsat vermek için her seferinde tek bir şeyi değiştir.

SSS

Çocuğumun oyuncaklarını kendi başına toplamasını nasıl sağlarım?

Her oyuncak türüne, her gün aynı adla anılan ve uzanılabilen bir yuva ver. Alçak bir kutudaki resimli etiket, çocuğun okumadan veya yardım istemeden oyuncağı yerine eşleştirmesini sağlar. Bütün odanın bir anda toplanmasını beklemek yerine bir etkinlikten sonra küçük bir toplamayla başla.

Aynı anda kaç oyuncak ortada olmalı?

Çocuğa ayrılan bölgelere görünür şekilde sığan ve bir kutuyu taşırmadan yerine konabilen miktarı ortada tut. Geri kalanını etiketli bir rotasyon alanına koy ve ilgi değiştiğinde bir grubu diğeriyle değiştir. İşe yarayan sınır, çocuğun ortada ne olduğunu görüp seçebileceği kadar yer bırakan sınırdır.

Yapı parçalarını ve küçük parçaları saklamanın en iyi yolu nedir?

Her set veya parça türü için, hem kapağında hem rafında bir resim ya da kısa bir etiket bulunan ayrı bir kap kullan. Talimatları ayrı bir kâğıt yığınında değil, ilgili parçalarla birlikte tut. Dağınık parçalar karışık bir yığına dönüşmesin diye kabı kapatmadan önce yere ve oyun yüzeyine bak.

Kardeşler aynı oyun alanını paylaşıyorsa ne yapmalı?

Ortak oyuncaklar için ortak bir bölge, tek bir sahibi olması gereken eşyalar için de açıkça işaretlenmiş kişisel bir yer kullan. Kural akılda tutulmak yerine görünür olsun diye etiketleri ve kapları birlikte seçin. Ortak bir kutu fazla karışırsa daha büyük bir kutu eklemek yerine onu oyun türüne göre böl.

STUFFI ile takip et

STUFFI, özel oyuncakları ad, saklama yeri, miktar ve fotoğrafla kaydedebilir. Oyun odası › Alçak raf › Yapı oyuncakları gibi yerler oluştur, sonra bir sete ihtiyaç duyduğunda oyuncak veya yer adına göre ara. Fotoğraf, saklanan bir kutuyu rotasyona geri almadan önce tanımana yardım edebilir.

STUFFI ile takip et

Eşyaların nerede olduğunu ve son kullanma tarihlerini not et. Kayıt olmadan, yalnızca bu telefona kaydedilir.